MIESZANKA I JEJ POWSTAWANIE

Mieszanka palna, lub krótko mieszanka, jest to mieszanina pówietrza i par oraz drobnych kropel ciekłego paliwa lub gazu palnego.Mieszanka robocza stanowi rzeczywisty ładunek cylindra i składa się z mieszanki palnej oraz z pozostałości spalin z poprzedniego przebiegu pracy.Mieszanka palna może być wytwarzana przez:   gażnik, w wyniku rozpylenia i częściowego odparowania ciekłego paliwa wypływającego z rozpylaczy gażnika,  mieszalnik, w wyniku mieszania gazu palnego z po­wietrzem,   urządzenie wtryskowe, w wyniku rozpylania ciekłego paliwa tłoczonego pod ciśnieniem, w rurze ssącej lub  cylindrze silnika.

MODEL SILNIKA

Silnik WANKEL model KKM (Kreiskolbenmotor, w od­różnieniu od modelu DKM — Drehkolbenmotor — pracu-: jącego według tej samej ogólnej zasady lecz dużo bardziej złożonego konstrukcyjnie) ma charakterystyczny element przejmujący statyczne naciski gazów, nazywany tłokiem, choć jest to właściwie wirnik o przekroju w postaci krzywo­liniowego trójkąta równobocznego . Tłok ten porusza się wewnątrz komory, nazwanej przez analogię cylindrem, o kształcie niskiego walca niekołowego. Pod­stawę cylindra tworzy krzywa będąca miejscem geometrycz­nym punktów równo odległych od krzywej, zwanej epitro- choidą. Umieszczone w wierzchołkach tłoka uszczelnienia promieniowe stykają się nieprzerwanie z zarysem cylindra.

OBJĘTOŚĆ CZYNNIKA

Silnik o wirującym tłoku — lub ściślej „silnik tłokowy, obrotowy” — w odróżnieniu od silnika tłokowego, suwowego, zawiera jeden wirnik przenoszący statyczne naciski czyn­nika roboczego i rozdzielający przestrzeń roboczą („cy- lindra“) na komory robocze. Objętość’czynnika zmienia się podczas obrotu tłoka w sposóo okresowy. Przesłanki termodynamiczne decydują o zaliczeniu tego rodzaju sil­ników do grupy silników tłokowych. Czynniki kinema­tyczne i konstrukcyjne sugerujące w pewnym stopniu po­dobieństwo do silników wimikowycn (turbinowych) są w tym przypadku nieistotne.

ZASTĄPIENIE TŁOKA

Od dawna więc dążono już do zastąpienia tłoka o ruchu posuwisto-zwrotnym przez tłok o ruchu obrotowym, nie­zależnie od zainteresowania silnikami turbospalinowymi. Teoretycznie opracowano dotychczas wiele wersji silników o    tłokach wirujących i w tym zakresie zgłoszono setki różnych patentów. Jednak tylko nieliczne z tych pomysłów doczekały się prób realizacji, które z reguły nie zdawały egzaminu eksploatacyjnego, głównie wskutek trudności uszczelnienia i chłodzenia tłoka wykonującego ruch obro­towy zamiast (lub obok) ruchu postępowego. Jak dotych­czas, osiągi dorównywujące, a nawet przewyższające pod pewnymi względami osiągi klasycznych silników tłokowych zapewnia tylko silnik WANKEL, opracowywany równolegle w kilku wykonaniach.

GODZINNA WYDAJNOŚĆ

Może być po­równywalny tylko na jednakowym odcinku pracy. Godzinna liczba jazd ładownych (Wz) — jest to stosunek godzinnego przebiegu ładownego do długości odcinka pra­cy (Ve *B/L). Zależy od przebiegu ładownego i długości odcinka pracy. Na jednakowym odcinku pracy wskaźnik ten wzrasta ze wzrostem godzinnego przebiegu i współ­czynnika wykorzystania przebiegu.Godzinna wydajność transportu może być wyrażona jako wydajność pracy przewozowej (Wp) lub jako wydajność przewozu — naładunku (Wq).Godzinna wydajność pracy przewozowej (Wp) wyraża się wzorem: Wp = Ve • B • q -E [T/godzj.Godzinna wydajność przewozu (naładunku) wyraża się wzorem: Wq = Ve ‘ B/L-q • C [T/godz].

ZATRZYMANIE DOWODU

Zatrzymania dowodu rejestracyjnego lub czasowego pozwolenia i skierowania do badania technicznego pojazdu w razie uzasadnionego przypuszczenia, że zagraża on bez­pieczeństwu ruchu,  zatrzymania dowodu rejestracyjnego lub czasowego pozwolenia i przesłania do właściwego wydziału komunikacji w razie stwierdzenia, że nie została uiszczona składka za obowiązkowe ubezpieczenie, że wykonywanie przewozu publicznego nie jest zgodne z przepisami albo że pojazd jest używany niezgodnie z jego przeznaczeniem,  występowania z wnioskami do wydziału komunikacji o   ukaranie kierowcy, poddanie go egzaminowi sprawdza­jącemu lub o cofnięcie prawa jazdy (nie dotyczy członków ORMO).

WSKAŹNIKI EKSPLOATACYJNE POJAZDÓW

Podział wskaźników. Wskaźniki stosowane w planowaniu transportu samochodowego mają różne zadania. Wskaźniki ilościowe określają wzrost produkcji i usług, a wskaźniki jakościowe sposoby wykonania zadań. Jeżeli wskaźniki charakteryzują zadania np. całej jednostki transportowej, to nazywa się je syntetycznymi, a kiedy określają zadania wynikające z Narodowego Planu Gospodarczego, nazywają się operatywnymi. Wskaźniki mogą być wyrażone w jednostkach miary i wów­czas są to tzw. wskaźniki naturalne lub w jednostkach pie­niężnych, czyli tzw. wskaźniki wartościowe.